Artikel uit Het Urkerland van 20-09-1985:

Groot aantal oud-Schokkers bezocht het verlaten eiland

De Schokkerdag werd een grandioos succes

Andries Bakker heeft de herdruk van 'Het verlaten eiland overhandigd aan mevrouw Bouman.
De bestuursleden van de Stichting Urker Uitgaven, de heren Van Urk, Korf en Bakker kijken geamuseerd toe.
Op de achtergrond een schilderij van Schokland, vervaardigd door de heer Tr. Korf.

Je kon in 'De Ark' letterlijk over de hoofden lopen toen de voorzitter van de Stichting Urker Uitgaven, de heer T. de Vries, de bijeenkomst die de Schokkerdag inluidde, om kwart voor elf opende. Ongeveer driehonderd belangstellenden waren naar Urk gekomen en dat waren er aanzienlijk meer dan verwacht was.
"Toen we de plannen maakten, dachten we: misschien komen er zeventig belangstellenden. Het zijn er driehonderd geworden, terwijl we nog velen teleur moesten stellen.We zijn overdonderd door deze reactie. We hopen, dat er als gevolg van deze dag een bloeiende Schokker vereniging zal ontstaan", zou even later Stichtingssecretaris, mevrouw M.G. Cense-Pleyzier zeggen.
De nakomelingen van de laatste bewoners van Schokland, die het eiland in de vorige eeuw noodgedwongen moesten ontruimen en andere 'fans' van het verlaten eiland waren zaterdag 14 september dus massaal naar de 'bult' getogen. Zij beleefden een boeiende dag, die tot in de puntjes.verzorgd was door de Stichting Urker Uitgaven.
Enkele plaatsgenoten, die bang waren dat diverse publikaties over de voormalige Zuiderzee ergens in een lade zouden blijven liggen en daardoor voor het nageslacht verloren zouden gaan, besloten vier jaar geleden een Stichting in het leven te roepen. Deze zou zich bezig gaan houden met het uitgeven van boeken die in verband staan met het volksleven, de taal, cultuur en geschiedenisvan het Zuiderzeegebied. In die vier jaar gaf men een zevental boeken uit en volgende maand hoopt men het achtste deel te presenteren. Ditmaal was er sprake van een herdruk van het boek 'Het verlaten eiland' van de hand van de bekende historicus dr. Bouman. Hij was onder andere de auteur van het prachtige boek 'Revolutie der eenzamen'. Bij de Stichting probeert men steeds iets leuks te maken van een dergelijke presentatie. Vandaar dat men deze keer gekozen had voor het organiseren van een Schokkerdag.

Het verlaten eiland
Nadat Albert van Urk het gedicht: "Deez' eerste Schokkerdag" had voorgedragen, kwam één van de hoogtepunten van deze dag aan bod. Het was de jeugdige, in Urker klederdracht gestoken Andries Bakker, de zoon van de Stichtingspenningmeester, die het eerste exemplaar van de geïllustreerde herdruk van 'Het verlaten eiland' aanbood aan de weduwe Bouman.
De heer A. KIappe uit Eindhoven had de familieregisters nageplozen en hij was tot de ontdekking gekomen dat uit zijn stamouders die in 1718 op Schokland trouwden, achthonderdtweeëntwintig Klappes geboren werden. Het was jammer dat de heer Klappe om 'des tijds-wille' slechts tien minuten spreektijd kreeg toe gemeten, want om alle interessante dingen die hij had ontdekt te vertellen, zou hij wel tien uur nodig hebben. Nu kon hij slechts in telegramstijl zijn ontdekkingen.kwijt.

Onwettig gedoopt
De heer Klappe zei in één van de Rooms Katholieke kerkelijke archieven de aantekening gelezen te hebben dat één van zijn voorouders onwettig was gedoopt. Later waren de woorden 'onwettig gedoopt' doorgehaald. Nader onderzoek leerde hem, dat het hier een paartje betrof dat twee jaar eerder in de Gereformeerde kerk was getrouwd. Dit huwelijk werd door de Roomse kerk, waar zij hun kind lieten dopen, niet erkend. Vandaar de toevoeging onwettig. Toen het echtpaar later in de Roomse kerk overtrouwde, was de toevoeging 'onwettig' overbodig geworden.
Er was ook iemand van het voorgeslacht die bij de geboorte van zijn tiende kind tijdelijk uit de gevangenis werd losgelaten. "Dat zal dus niet zo'n hele beste geweest zijn", zo besloot de heer Klappe zijn 'tien minutenspeech'.

Bijbellezing
De heer Landsman, voormalig beheerder van het Schokker museum, had een dia-serie gemaakt van Schokland. Daarop waren onder andere de laatste bewoners van het eiland te zien. Deze dia's haalden weer veel oude herinneringen op. De heer Landsman vertelde van Harmen Smit, die thuis bijbellezingen hield en als vaste luisteraars de familie Schuurman, het kantonniersgezin uit Ens, onder de hoorders telde. Uit het verhaal bleek tevens welke moeiten het wonen op het eiland voor een gezin met zich bracht. De kinderen moesten naar de vaste wal om de school te bezoeken. Alleen in de vakantie kwamen ze enkele weken thuis. Ook voor de vrouwen was Schokland nu niet bepaald een paradijs, omdat alle voorzieningen ontbraken. Ondanks deze nadelen was vooral de heer Schuurman zeer gehecht aan het eiland. Toen hij in 1941 Schokland voorgoed verliet en zich aan de vaste wal vestigde, kon hij er maar moeilijk aan wennen dat hij zo weinig water om zich heen zag.

Dagindeling
Als besluit van het ochtendprogramma werd de bezoekers van de Schokkerdag een welvoorziene maaltijd voorgeschoteld. Naar wij vernamen, heeft men zich de vis goed laten smaken. Ook het bezoek aan Schokland, de Middelbuurt, de noordpunt met de gerestaureerde haven, de gesteententuin, de gerestaureerde ruïne van een Middeleeuwse kerk op de zuidpunt en de tocht door Urk vielen in de smaak. Ondanks de regenbuien heeft men volop genoten. Het Stichtingsbestuur is vol lof over de medewerking van de gemeente Noordoostpolder en de beheerder van het museum op Schokland, de heer Oosterhof.
De heer Tr. Korf, bestuurslid van 'Urker Uitgaven', vatte na afloop het gebeuren op 14 september samen met de woorden: "Het was grandioos".