Artikel uit De Kamper Courant van 20-05-1987:

Schokkers willen monument

Bij presentatie boek 'Het leugenschip van Schokland'

Burgemeester Hofstee Holtrop (links) krijgt het eerste exemplaar van 'Het leugenschip van Schokland' uit handen van de schrijver Henk Licher.

Vereniging telt nu al 1100 leden

KAMPEN - Stedenplanner van professie, als zodanig werkzaam in Nederlands jongste provincie. Amsterdammer van geboorte, woonachtig in Almere, dat is Flevolands provinciaal ambtenaar Henk Licher, die naast zijn eigen naam het pseudoniem Jacob Starreveld is gaan voeren als schrijversnaam. Onder laatstgenoemde naam schreef hij 'Het leugenschip van Schokland', een jeugdroman die zich afspeelt op het voormalige Zuiderzee-eiland.
Een eiland dat geen eiland meer is en derhalve in de wel allerruimste zin van het woord geschiedenis is geworden. En het is juist dat, wat Jacob Starreveld zo bijzonder bezig houdt, waar hij graag onderzoek naar verricht, waar hij zich in z'n vrije tijd mee bezig houdt, waarbij hij dan z'n fantasie kan gaan uitleven door daarover te gaan schrijven.

Geromantiseerd
Maar, daarbij verdiept hij zich dan wel degelijk in het tijdperk waar de fantasie op is afgesteld, over het tijdperk waarin zich dat afspeelt en zo ontstaat een stukje geromantiseerde geschiedenis, waarbij de lezer zich in de hoofdpersoon kan inleven en zo het tijdperk en de mensen waarover het geschrevene handelt gaat leren begrijpen. De schrijver zette deze gedachtengang nog eens in het kort uiteen bij de presentatie van zijn jeugdroman, die plaatsvond op de noordpunt van het voormalige eiland, in 'De Lichtwachter', waarbij hij het eerste exemplaar van zijn geesteskind uitreikte aan de burgemeester van de gemeente Noordoostpolder, waar het voormalige eiland nu onder valt.

Geen speeltuin
Burgemeester Hofstee Holtrop verklaarde bij deze gelegenheid, dat hij blij was met de verschijning van het boek, waardoor Schokland ongetwijfeld weer wat meer publiciteit zal gaan krijgen, waarbij hij gelijktijdig inging op de nieuwe situering van het bekende 'Museum Schokland', dat dit jaar na de voltooiing van de renovatie aan de gemeente Noordoostpolder overgedragen zal worden. De burgemeester zei daarbij begrip te hebben voor de wensen dat ter plekke ook iets gedaan dient te worden om het geheel aantrekkelijk te maken voor kinderen, doch voegde daar veelbetekenend aan toe er beslist geen voorstander van te zijn aldaar een soort speeltuin te realiseren.

Monument
Een select aantal genodigden was in de 'Lichtwachter' getuige van de presentatie van het boek, waar onder ook een bestuursdelegatie van de in 1985 opgerichte 'Schokkervereniging', die zich in dit mekka van de Schokkernazaten bijzonder goed thuis leek te voelen. Schokker-voorzitter Toeter greep deze wel zeer unieke mogelijkheid van 'Schoklandpresentitie' met beide handen aan. In een gloedvol betoog zette hij daarbij niet alleen de geschiedenis van het voormalige eiland en zijn bewoners uiteen, doch greep meteen de kans om op zeer geargumenteerde wijze te pleiten voor de toekomst van het huidige Schokland, dat hij in de totaliteit eigenlijk graag wil zien als een monumentaal stuk grond met een eigen plaats binnen de gemeente Noordoostpolder en de provincie Flevoland.

Groei
Hij schetste de sterke groei van de vereniging van Schokker-nazaten, thans reeds meer dan elfhonderd leden, en benadrukte daarbij de bij de leden ten aanzien van het voormalige eiland levende wensen. Wensen die begin maart op dezelfde plaats tijdens een kennismakingsbijeenkomst met de bestuurders van Provincie, Rijksdienst en Gemeente ook al waren kenbaar gemaakt en ter nadere bestudering meegegeven.
De wensen zijn vele, doch een van de meest dringende wensen is ongetwijfeld toch wel de plaatsing van een monumentaal beeld op de Noordpunt van Schokland. Een monument, waarvoor het ontwerp van de hand van de beeldende kunstenaar Siemen Bolhuis, in miniatuur ter plekke bezichtigd kon worden.
'Dit monument zouden wij graag als aanzet voor de verdere visualisering op dit deel van Schokland willen laten verrijzen', zo bepleitte Toeter.
Aan het slot van zijn betoog gaf hij de aanwezigen ter overdenking de slagzin mee: 'Zonder Schokland.... geen Flevoland'.