Artikel uit De Telegraaf van 9-7-1988:
Wolharige mammoet herleeft in Flevoland
Trots is directeur Wim Oosterhof vooral op het bezit
van een afgietsel van de mammoetbaby Dima.
Maar ook de gigantische tanden,
kiezen, ribben en beenderen maken een bezoek aan het Schoklandmuseum zeker
de moeite waard.
Foto: Will Dekkers.
Door Henk de Koning.
SCHOKLAND, zaterdag.
De drooglegging van de Flevopolder heeft meer opgeleverd dan alleen een grote
oppervlakte nieuw land. Bij baggerwerkzaamheden, het graven van sloten en
kanalen en het opspuiten van terreinen zijn resten van de wolharige mammoet
gevonden die hier na de ijstijd van 65.000 jaar geleden door het smeltwater
in de rivieren naar toe zijn gebracht. Grote delen van enorme stoottanden
en verder mammoetkiezen, ribben, wervels alsmede flinke brokken arm en dijbeenderen
werden na de impoldering verzameld en lagen lange tijd in een bijgebouw van
het Museum Schokland opgeslagen. Samen met materiaal uit andere musea en
van particuliere verzamelaars is er thans tot en met 2 oktober in het Schoklandmuseum
een zeer imposante expositie van gevormd.
Toendra's
De wolharige mammoet bereikte wel een gewicht van 6000 kilo en een schouderhoogte
van 3,5 meter. Het meest kwam hij voor in de onmetelijke toendra's met zijn
diepbevroren en besneeuwde bodem waaruit Noord-Europa toen bestond.
De tentoonstelling
laat verder aan de hand van tekeningen, schilderijen, replica's en het buiten
nabouwen van een zo echt mogelijke mammoetjagerstent zien hoe en waar de
mammoet precies leefde en wat het kolossale dier voor de pre-historische
mens betekende. Die at het vlees en gebruikte de kolossale beenderen als
brandhout en als bouwstenen voor de hutten die verder met mammoethuid werden
overtrokken. De mammoet werd dan ook fel bejaagd. Mede oorzaak dat hij 10.000
jaar geleden uitstierf.
Vooral trots is directeur Wim Oosterhof van het museum op het bezit van een
afgietsel van de mammoetbaby Dima. Het dier viel 40.000 jaar geleden in Siberië in
een spleet waar het van honger omkwam. Door de permafrost bleef het kadaver
punt gaaf geconserveerd om eerst in de jaren zeventig dooi goudzoekers te worden
gevonden. Zij brachten Dima als een diepvriespakket weel naar de oppervlakte
en leverden haar af bij het museum in Leningrad.
Chinezen
Oosterhof onthult: "De naam mammoet is in de zestiende eeuw bedacht
door de Chinezen. Zij meenden dat de enorme dierresten die gedeeltelijk uit de
bedding
van een rivier staken toebehoorden aan een reusachtige aard(mam)-mol(moet),
die sterft zodra hij bij de rivier uitkomend door het daglicht wordt getroffen.
In werkelijkheid spoelde de rivier de reeds eeuwenlang geconserveerde resten
in haar bedding bloot. In het museum van Schokland zijn Chinese tekeningen
te zien waarop de mammoet om die reden staat afgebeeld met reusachtige graafklauwen."
Het zilte Zuiderzeewater en de veenbodem zorgden er voor dat de mamoetresten
eeuwenlang in onze dreven goed bleven geconserveerd. Eenmaal opgediept krijgen
ze een conserveringsbad om te voorkomen dat de resten door het kristalliserende
zoute water uiteenbarsten. Ook dit proces is voor het publiek in het Schoklandmuseum
aanschouwelijk gemaakt.
Het museum is dagelijks geopend van 9-18 uur.