Artikel uit De Stentor van 01-12-2003: :

Schokland Fair goed voor ons-kent-ons-gevoel

Door Annemieke Janse.

SCHOKLAND - Het is zaterdagmiddag rond een uur of half drie op zijn drukst. Zowel op de terp Schokland als op het fietspad van de Schokkerringweg lopen mensen af en aan. Twee kilometer geparkeerde auto's geven aan dat de Schokland Fair nog steeds een grote aantrekkingskracht heeft op de inwoners van de Noordoostpolder. Het aloude 'ons- kent- ons' viert hoogtij op het voormalig Zuiderzee-eiland.
Het is maar vijf graden en er waait een fris windje. Maar dat lijkt de bezoekers niet te deren. Ze wandelen gemoedelijk over het eiland. Staan stil voor een praatje met bekenden en kijken uitgebreid wat de kraampjes zoal te bieden hebben. Sommige verkoopsters daarentegen zien er verkleumd uit en gaan de kou te lijf met slaande en stampende bewegingen. Maar de witte wangen en de rode neuzen blijven. Het hoort erbij deze tijd van het jaar.
Degenen die binnen hun kraampje hebben, zijn beter af wat de warmte betreft maar missen de gezellige marktsfeer. Achterin het kerkje is Anneke Langenberg uit Leeuwarden bezig met het maken van een hoed. Het is haar eerste bezoek aan de Schokland Fair. Sinds tien jaar maakt zij hoeden. In haar kraampje liggen er wel honderd: allemaal anders en allemaal even kunstzinnig. Anneke Langenberg ziet hoeden maken als een kunstuiting. Ze probeert ook steeds nieuwe dingen uit. De hoeden van haar nieuwste collectie zijn onderdeel van een schilderij. 'Als je hem niet op hebt, hang je hem in het schilderij', zegt Langenberg.
In het kraampje van de soroptimistenclub Noordoostpolder staan drie vrouwen zelfgemaakte spullen voor het goede doel te verkopen. Dit jaar hebben zij gekozen voor het Bijna - Thuis - Huis in Emmeloord van de Stichting Terminale Thuishulp. De soroptimistenclub is onderdeel van een wereldwijde organisatie. Alleen vrouwen kunnen lid worden en het liefst hebben ze er van ieder beroep één. Frederike Braat zit er namens het beroep huisvrouw bij. De vraag of er alleen maar hoger opgeleiden welkom zijn, ontkent zij. 'Ik zit er toch ook bij. Nee hoor, ieder beroep is welkom of je nu caissière bent of advocaat. Maar er moet wel iemand zijn die je voordraagt.'
Frederike Braat is erg tevreden over de verkoop van de zelfgemaakte jams, sieraden, kerstfiguren, vogelplanken en bonbons. 'Alles wat we gebakken hebben is al uitverkocht. Dat wordt vanavond voor een aantal dames koekjes, appeltaart, tulband en Sorrenbrok - als variatie op de Blokzijler Brok - bakken', zegt ze vrolijk.
De soroptimisten ondersteunen wereldwijd projecten maar zoeken het soms ook dichtbij huis. Op de vorige Schokland Fair zamelden ze geld in voor de slachtoffers van landmijnen. En dit jaar gaat het geld naar het Bijna - Thuis - Huis.
Eén van de tenten biedt onderdak aan verschillende streekproducten. Aan de ene kant staan de bierbrouwers van Kasparus uit Nagele met hun Schokker(s) last (donker bier) en lust (pils). Aan de andere kant staat Anja Krops met haar aquarellen. Zij vond het blauwe zeil geen mooie achtergrond en nam daarom de donkerrode kamergordijnen mee naar de fair.
Om half vijf wordt het rustiger op Fair. De mensen zoeken hun auto's weer op. Op de terugweg maakt het publiek de balans op. 'Ik vond dat er te weinig groenkramen waren', zegt een dame. 'Ik vond het nogal prijzig', meent een ander. 'Tweehonderd euro voor een plaid is wel erg veel.'
Een ouder echtpaar uit Emmeloord bezocht de Schokland Fair voor het eerst, op aanraden van de dochter. Ze vonden het heel erg gezellig. 'Leuk opgezet met al die kraampjes en ook de optredens in het kerkje sloegen aan.' Gekocht hebben ze niets maar ze zijn wel veel bekenden tegen gekomen en dat is een van de dragende pijlers van de Schokland Fair.