Artikel uit het Reformatorisch Dagblad van 30-07-2004

Schrik en schik op Schokland

Rosanne Morren (12) uit Ens: Het is zo apart dat dit gebied er nog is

Rosanne Moren (12) uit Ens en Heidi Keurhorst (13) uit Genemuiden. op Schokland.

"Toen m’n broer ging trouwen, liet hij hier foto’s maken", zegt Rosanne Moren (12) uit Ens tegen haar vriendin Heidi Keurhorst (13) uit Genemuiden.
Trouwlustige stellen zullen niet snel spijt krijgen van een reportage op Schokland. Maar ook middelbare scholieren hebben genoeg te zoeken op het voormalige eiland. De rust en ruimte doen
alle stress als sneeuw voor de zon verdwijnen.
"Het is zo apart dat dit gebied er nog is en dat het zo dicht bij mijn huis is", zegt Rosanne, lopend over het eiland op het droge.
"Vrije wandeling op wegen en paden", meldt een bord aan het begin van de wandelroute. Een reiger trekt zich er niets van aan.
Rosanne: "Willem-Alexander en Máxima zijn hier ook al geweest."
Heidi staat direct stil. "Echt? Dat is leuk. Ik wou dat ik daar bij was geweest."
Rosanne komt niet alleen regelmatig op Schokland, afgelopen schooljaar heeft ze zelfs een spreekbeurt over haar trots van de provincie Flevoland gehouden. Rosanne: "Mijn zussen hebben er vroeger ook een werkstuk over gemaakt." Na de zomer gaan Rosanne en Heidi naar de derde klas van de Pieter Zandt Scholengemeenschap in Kampen.
Vogels en konijnen schrikken van het vroege bezoek. Wie gaat er ook in zijn vakantie ’s morgens om negen uur hier lopen? Heidi en Rosanne vinden dat niet erg. "Dat is juist leuk. Dan kun je alles op
je gemak bekijken."
Na een tijdje komt er een huisje in zicht.Rosanne: "Daar woont een zwerver."
Heidi: „Echt?”
Haar vriendin lacht. "Nee hoor, dat zeg ik voor de gein. Een zwerver gaat hier echt niet helemaal naar toe."
Het huisje staat op woonterp de Zuidert. Een bordje meldt: "De verhoging waar u op staat, is een terp van het vroegere gehucht Zuiderbuurt."
Heidi: "Er stonden maar vijftien huizen. Dat is weinig."

Eng
Als gevolg van zware stormen brak de Zuiderzee drie eeuwen geleden steeds meer stukken land af van het eiland. Daardoor werd het leven op Schokland uiteindelijk onhoudbaar, vertelt Rosanne. "Dat kun je je toch niet voorstellen?"
Op de zuidelijkste punt van het eiland zijn een fundering van een oude vuurtoren en een kerkruïne te zien.
Rosanne: "Hier liggen beenderen begraven."
Heidi vindt dat maar niets. "Dit vind ik eng."
De twee meiden gaan niet op vakantie. Heidi: "Ik heb er geen behoefte aan."
Rosanne knikt instemmend. "Dan moet je steeds ergens anders wennen."
Wel gaan de vriendinnen bij elkaar logeren.
Heidi: "In Flevoland zijn de mensen veel beschaafder dan in Genemuiden."
Rosanne: "In Genemuiden zijn ze soms best een beetje brutaal."
De kans is aanwezig dat Rosanne straks wat verder moet rijden dan Genemuiden om bij Heidi te komen. "Mijn vader is varkensboer en misschien gaan we daarom naar Groningen verhuizen. Dan kunnen we
de schuren bij huis hebben", vertelt Heidi.

Doopvont
Uitgelaten rennen de twee vriendinnen een uitkijktoren op. Die gaat flink wiebelen zodra iemand de toren beklimt.
De jongste van de twee begrijpt niet waarom het vrij nieuwe ijzeren gevaarte is neergezet. "Alles is hier oud."
Weer terug bij het beginpunt van de wandelroute opent juist museum Schokland zijn deuren. Dat is meer dan een binnenexpositie van wat foto’s en oude spullen. Ook buiten is er veel te zien.
Vooral de Waterstaatskerk vinden Heidi en Rosanne prachtig. Rosanne: "Ik zou hier wel willen wonen. Wat een prachtig uitzicht."
Aan het plafond in de kerk hangt een scheepje. "De UK 77, Vrouw Jacobje", leest Heidi voor.
Ze schiet in de lach als ze een oud orgeltje in de hoek ziet staan. "Wat een prachtig orgel", zegt ze spottend.
"De doopvont is opgevist in de Zuiderzee", weet Rosanne.
Haar vriendin kijkt verbaasd. "Hoe dan? Met een schepnet? Ik moet er niet aan denken dat we in onze kerk zo’n groot doopvont zouden hebben."
Buiten de kerk trekt een kanon de aandacht. Rosanne: "Die gebruikten de bewoners vroeger als het hoogwater werd om iedereen op het eiland te waarschuwen."
Een video brengt in zeventien minuten de geschiedenis van het eiland in beeld. Op sombere toon wordt alles verteld. Ook het slot van de presentatie is niet bepaald vrolijk. „Ons rest een stille, door mensen verlaten terp. Ondanks het zware leven waren de bewoners aan hun eiland gehecht. Huizen werden afgebroken, schepen ingeladen en de mensen vertrokken. Het eiland bleef eenzaam achter.”
"Ik vind het heel leuk! Interessant. Dat het nu nog bestaat!" schrijft Rosanne spontaan in het gastenboek bij de uitgang.
Heidi schrijft precies hetzelfde op. "Dat geeft niet", vindt Heidi. "Alleen het handschrift van Rosanne is tien keer mooier."

Vakantie in Flevoland
Sportief: "Wandelen of fietsen op Schokland."
Overnachten: "Camping De Voorst bij Kraggenburg. Daar heb je ook een speeltuin en een zwembad."
Eten: "Gewoon thuis."
Streekgerecht: "Als je naar Urk gaat, kun je natuurlijk niet vertrekken zonder vis."
Belangrijke plaatsen: "Emmeloord, Lelystad en Almere."
Toeristische plaatsen: "Schokland en Urk."
Typisch voor Flevoland: "Tja, je kunt hier overal varen, bijvoorbeeld bij de Ramspol. Als het mooi weer is, kun je heerlijk fietsen. Als de tulpenvelden in bloei staan, is het hier ook prachtig. Nee, je hoeft je in Flevoland echt niet te vervelen."