Artikel uit De Stentor van 27-10-2006:

Vet gras niet snel compost

door Dik van Herwaarden.

27 OKTOBER 2006 - SCHOKLAND - Gras van vette kleigrond is zo maar geen compost. Dat bewijst het composteringsproject Nut en Natuur in de natte zone naast Schokland. De theorie is prachtig. De praktijk zou wel eens weerbarstiger kunnen zijn. Wat wel duidelijk is: natuurbeheerders kunnen, als het proefproject slaagt, tonnen besparen op de verwerking van hun maaisel.
Lukt het om het maaisel van 135 hectare nat en vochtig grasland, ruim 2600 ton, in acht weken om te zetten in mooie compost voor biologisch landbouwer Joost van Strien, die zijn bedrijf op een steenworp afstand heeft? Het is maar zeer de vraag. Het weer heeft tegen gezeten. Het was veel te droog in september, zegt directeur Bouwe Bakker van Landschapsbeheer Flevoland, de supervisor van het project Nut en Natuur. Adrie van Assem, die met zijn kraanbedrijf de 3,8 kilometer aan maaiselruggen regelmatig besproeit en opschudt, kijkt niet echt vrolijk. In sommige ruggen zitten dikke plakken, die eerder lijken te rotten dan te verworden tot compost. Landschapsbeheer leidde woensdag natuurbeheerders uit Drenthe, Overijssel en Friesland en omwonenden van Schokland langs het bijzondere project, waar ook het Flevolandschap aan meewerkt en het Louis Bolkinstituut, voor het wetenschappelijk onderzoek. Rieken doen de ruggen nu alleen voor wie heel dichtbij komt. De bewoners klaagden eerder over stankoverlast en zijn nog steeds niet echt gelukkig met alles wat er in hun achtertuin gebeurt.
Natuurbeheerders van buiten de polder verbazen zich over de enorme omvang van het project. En over de dikke bruine plassen aan de voeten van de ruggen maaisel. Verbazing dat voor het project geen vergunning nodig is. En elk composteerbedrijf moet een vloeistofdichte vloer hebben. Hier is dat kennelijk niet nodig.
Landschapsbeheer had eerder uitgelegd dat het Louis Bolk Instituut alles onderzoekt. Ook de bodem en straks de kwaliteit van de compost. En de wetenschappers houden ook eventuele geurtjes in de peiling.
Vergelijkbare experimenten met maaisel in Drenthe en Groningen lijken veel beter te verlopen. Het maaisel van de voedselarme zandgrond, met veel meer rietig materiaal, laat zich veel makkelijker composteren. Dat van de klei bij Schokland, twee jaar terug nog echte landbouwgrond, is veel minder stengelig. De temperatuur in de ruggen moet wel behoorlijk oplopen, zeker tot zestig graden, om ziektekiemen te doden. "Ik zie het plaatje van de toekomst voor me", zegt Bouwe Bakker. "Maaisel van natuurterreinen en oevers dat lokaal wordt verwerkt. Dat bespaart enorm aan transportkosten en levert prima materiaal op voor de boer."