Artikel uit De Flevopost van 22-03-2007:

Oldebroek basis Kamper dichter

door Olger Koopman

OLDEBROEK - Een Oldebroeker die een Overijsselse poëziewedstrijd wint met een gedicht over Schokland. Het is misschien toch niet zo gek als het klinkt. "Ik ben een rasechte Kampenaar, hoor", klinkt het fier uit de mond van Gerrit Pleijter. "En Kampen ligt nog altijd in Overijssel."
Afgelopen zaterdag mocht hij zich tijdens de jaarvergadering van de Oaveriesselse Skrieversbond wentelen in de eeuwige roem, nadat zijn gedicht 'Skokland' tot beste werd uitgeroepen in de categorie gevorderden.
Pleijter, met de meeste aardappels inmiddels wel achter de kiezen, heeft een 'aangeboren liefde voor het geschreven woord'. Als zoon van een timmerman werden zijn gedichten nou niet echt aan de keukentafel besproken. Dus werkte hij als boerenknecht om een opleiding aan de kweekschool te kunnen betalen. Later studeerde hij Nederlands aan de VU en vond het emplooi als leraar Nederlands op een gymnasium in Amersfoort.
Zijn schrijverstalent botvierde hij in die jaren op hoor- en televisiespelen voor de NCRV, waarvan hij er meer dan vijftig op z'n conto heeft. "Het dichten schoot er in die periode een beetje bij in", verontschuldigt hij zich bijna. "Maar toen we acht jaar geleden naar Oldebroek vertrokken, terug naar het platteland van mijn jeugd, begon het weer te kriebelen." Hij sloot zich aan bij een Gelders schrijversgilde en schreef vele gedichten in het Nederland én de streektaal. Twee dichtbundels van zijn hand werden uitgegeven door de IJsselakademie in Kampen en ook RTV-Oost dong naar zijn hand. Hij leverde poëzie bij een serie literaire wandelingen.
Op zich niet zo vreemd dus dat hij zaterdag opnieuw werd bewierookt. Volgens eigen zeggen vindt hij dat niet het belangrijkst. "De meeste vreugde zit 'm in het schrijven, het samenstellen van het gedicht, niet in het gelezen worden. Dichten zit in mijn bloed. Ik kan er niks aan doen. Eigenlijk ben ik er de hele dag mee bezig. Of het nu in het Nederlands is, of in het dialect: het heeft allebei z'n charme. Hoewel ik me er soms wel over verbaas hoe rijk het dialect kan zijn."