• Slideheader0
  • Slideheader1
  • Slideheader10
  • Slideheader11
  • Slideheader12
  • Slideheader13
  • Slideheader14
  • Slideheader15
  • Slideheader16
  • Slideheader17
  • Slideheader18
  • Slideheader19
  • Slideheader2
  • Slideheader20
  • Slideheader21
  • Slideheader22
  • Slideheader23
  • Slideheader24
  • Slideheader25
  • Slideheader26
  • Slideheader27
  • Slideheader28
  • Slideheader29
  • Slideheader3
  • Slideheader30
  • Slideheader31
  • Slideheader4
  • Slideheader5
  • Slideheader6
  • Slideheader7
  • Slideheader8
  • Slideheader9
Bruno Karel bij het misplaatste Schokker Monument in KampenOp een warme middag in Kampen troffen we bij een presentatie die we daar over Schokland mochten geven bij de KBO ook het Kamper gemeenteraadslid Bruno Karel. Vanuit het actiecomité dat zich nu al jaren bezig moet blijven houden met het misplaatste Schokker Monument, zie ook Schokkermonument in Kampen (1991), was al vooraf gevraagd om aan deze voortdurende misstand aandacht te schenken. Dat hebben we gedaan.

Maar het echte werk moet in de Kamper gemeenteraad plaatsvinden. Bruno Karel van de GBK schreef daarvoor het volgende stuk in 'de Brug', het weekblad in Kampen met plaatselijk nieuws.

Verplaatsen!

Op last van Koning Willem III 16 december 1858 werd de wet ondertekend dat de bevolking van het eiland Schokland -de Schokkers genoemd in de volksmond- zich naar elders dienden te verplaatsen. 'Men' vond het te gevaarlijk worden op het eiland in de Zuiderzee. Een logische keuze zou zijn geweest om de gemeente Schokland op te heffen en het grondgebied van het eiland bij de gemeente Kampen te voegen. Dit mede gezien de eeuwenlange banden tussen en Schokkers en de Kampenaren en de oriëntatie van de eilandbewoners op Kampen. We (her)kennen nog steeds de Schokker namen Diender, Gosen, Grootjen, Klappe, Karel, Botter, Koek, Corjanus en Toeter.
De gemeenteraad van Kampen stelde echter in die jaren alles in het werk om samenvoeging van Kampen met Schokland te voorkomen. Wat moest men met dat verlaten eiland? Het was op vele kilometers afstand gelegen van de stad. Het zou alleen maar geld kosten, zo dacht de raad. De gemeenteraad van Kampen richtte een schrijven aan de gedeputeerde staten van Overijssel. De laatste zin luidde: 'en alzoo wenscht daarvan verschoont te blijven'. Duidelijker kon het nauwelijks: Men wilde Schokland en de Schokkers niet.
 
Nu is het niet anders; het Schokkermonument ter herinnering aan al die Schokkers waarvan ik hierboven enkele namen heb genoemd, staat op een plaats staat die geen recht doet aan de nazaten van de Schokkers. Het Schokkermonument moet verplaatst te worden -liefst nog voor aanvang van de Internationale Hanzedagen- naar Brunnepe de thuishaven van de Schokkers, in de nabijheid van de Buitenhaven. Wij willen de honderdduizenden bezoekers van de Hanzedagen toch geen verkeerde voorstelling van zaken geven? Dat verdienen de nazaten van de Schokkers niet.