Op zaterdagmorgen 30 augustus 1986 om circa 10 uur kon de
voorzitter van de Schokkervereniging aan boord van het fraaie passagiersschip “IJsselstroom” tevreden
en trots vaststellen dat de tweede Schokkerdag van de nog jonge
Schokkervereniging al vast even enthousiast begonnen was als de eerste,
die van 14 september
1985 te Urk.
Die 14e september was eigenlijk de start van de vereniging:
die dag gaven zich 80 belangstellenden op. Nu telt de vereniging
al over de
700 leden,
waarvan er op 30 augustus ruim 250 aanwezig waren aan boord
van de “IJsselstroom”.
We zouden van Kampen naar Volendam varen. Tijdens deze tocht zou er gelegenheid
zijn om een jaarvergadering te houden, om allerlei gegevens uit te wisselen
over Schokkerfamilies en andere historische bijzonderheden betreffende
het oude eiland en om familiebanden te verstevigen. Alle Schokker afstammelingen
zijn immers familie van elkaar, al moet men, om dat vast te stellen,
soms wel vele generaties terug kijken. Maar daarvoor was alle gelegenheid!!
Aan boord bevond zich immers ook de genealoog van de vereniging, de heer
Ab Klappe, die alle families, die ooit op Schokland gewoond hebben, in
kaart heeft gebracht. Talloze boeiende verhalen weet hij te vertellen
over het wel en wee van de Schokkerbevolking. Gedurende de hele reis
naar Volendam en weer terug beantwoordde hij onvermoeibaar allerlei vragen
van de aanwezigen over hun families. Aan boord kregen we Schokker moppen
bij de koffie: de echte! (Kijkt u maar op blz. 39 en 40, dan begrijpt
u wel dat we daar alles vanaf weten). Eén van de bestuursleden,
de heer Bien, lichtte ons tijdens het varen vanaf Kampen tot aan het
einde van het Keteldiep in over allerlei bijzonderheden langs de beide
oevers, terwijl wij later, toen we Marken naderden, geïnformeerd
werden over de meest saillante punten op de oevers door Kees Smit uit
Volendam. Maar voor we daar waren, hadden we nog wel het één
en ander te verwerken!
Het weer was weliswaar schitterend uit kunstzinnig oogpunt,
maar minder gelukkig voor hen die, ondanks hun Schokker afkomst,
o schande!, niet
bestand bleken tegen de nogal straffe deining Echter, dat waren
er maar zeer weinig. En de vooruitziende zorg van het Bestuur
voorzag
in pilletjes
en echte spuugzakjes. Maar de meeste varenden genoten van de
schitteren-de wolkenluchten, zo ongeëvenaard dat Japanners er speciaal voor overkomen
om ze te fotograferen; de terugblik op de statige huizen langs de Kamper
IJsselkade; het schutten in de machtige Houtribsluizen; de silhouetten
van Marken en Volendam en het verfrissende en overvloedig aanwezige buiswater.
Na een zeer gezellige en smakelijke warme lunch bereikten we Volendam,
waar deskundige begeleiders ons opwachtten om ons het andere, het echte
Volendam te laten zien, dat zich verder uitstrekt en meer te bieden heeft
dan dat enkele stukje dijk dat heel Nederland en Buitenland kent. Na
een bezoek aan het interessante en vaak ontroerende Volendammer museum,
waar ook nog een film van Bert Haanstra vertoond werd, moesten we ons
al weer snel naar de kade begeven voor de afvaart naar ons uitgangspunt,
Kampen. Eén passagiere, verslonden opgaand in de drukte van het
overvolle bekende “dijkje”, vergat de tijd, haastig moest
de “IJsselstroom” nog weer terug om haar op te nemen…… Maar
wat is er van dat ene medelid van onze vereniging geworden,
dat nog iets later aankwam, toen de boot voor de tweede keer
vertrokken was
en die
berustend wuifde, dat we maar zonder hem door moesten varen???
De terugkeer werd tot een warm en groots familiefeest. Gelukkig dat in
de morgenuren de zakelijke en ernstige punten van het programma al grotendeels
afgewikkeld waren, want nu was het zingen en praten geblazen. Een jeugdig
lid van onze vereniging, Henk Loos ontpopte zich als een meeslepend zanger
van volksliederen, zeeballaden en smartlappen en wist bijna allen, was
het al niet tot meezingen dan toch in elk geval tot meeleven te bewegen.
Wel bleef er veel belangstelling bestaan voor de zeer interessante documentatiemappen
van de heer Klappe, die ter inzage lagen. Velen bekeken zijn schitterend
verzorgde collectie bidprentjes van Schokkers en hun nazaten, de geneagrammen,
de uittreksels uit doop? en trouwboeken die hij overzichtelijk heeft
bijeengebracht.
Wederom was er koffie, er waren broodjes met warme croquetjes
en deinend op de straffe golfslag en de tonen van de gevoelig
gebrachte Zuiderzeeballade
voeren wij aan op de horizon waar, onder een groots bewolkte,
van avondzon doorstraalde reeds herfstige hemel, "het mooiste rivierfront van
Nederland” langzaamaan weer herkenbaar werd voor ons.
KAMPEN!
Het einde van een onvergetelijke Schokkerdag!
Komt u volgend jaar weer? Of: Komt u volgend jaar ook??!
