In een opperbeste stemming, bij stralend mooi weer, reden
wij naar Urk. We hadden er weer zin in. Gezien het programma beloofde het
dan ook weer
een fijne dag te worden. Het was kwart over negen en de eerste gasten
arriveerden al in het partycentrum. Als je dan de diverse begroetingen
hoort en ziet van mensen die elkaar weerzien, dan heeft het echt veel
weg van één familie.
De zaal in het partycentrum ‘De Koningshof’ was gezellig
ingericht. Aan de zijkant was een interessante expositie ingericht, dit
bleek een attente bijdrage van ons lid Auke Weerstand. De muzikant was
reeds bezig zich te installeren. De eerste ‘Schokkers’ zochten
een mooie plaats. Om tien uur was de zaal vol en kon de voorzitter
tevreden vaststellen dat de belangstelling voor deze Schokkerdag weer
groot was.
De traditionele jaarvergadering verliep vervolgens vlot. Het belangrijkste
agendapunt was de bestuursverkiezing. Thijs en Ineke Jansen, respectievelijk
penningmeester en bestuurslid belast met de ledenadministratie traden
af. De voorzitter sprak zijn dank uit voor hun beider inzet voor de vereniging.
Hij drukte dit vervolgens uit bloemen, een flesje en cadeaubonnen.
De kandidaten voor deze bestuursfuncties, Willem van Eerde en Lammie
Eeken-Beekhuis, werden vervolgens bij acclamatie geïnstalleerd.
Na de vergadering heette de burgemeester van Urk, dhr. Schutte, de
Schokkers welkom in zijn gemeente. In zijn toespraak benadrukte hij
de verwantschap
van Schokkers en Urkers, de bewoners van de vroegere buur-eilanden
Schokland en Urk. Hij roemde de inzet van de Schokkervereniging bij
het bewaren
en doorgeven van de cultuur-historie van de vroegere bewoners van Schokland.
Hij hoopte dat de Schokkers een plezierige dag zouden hebben op Urk.
De voorzitter overhandigde hierop een replica van het beeldje ‘de
ontruiming’. Hij sprak de wens uit dat dit een plaats zou krijgen
in de nieuwe werkkamer van de burgemeester.
Vervolgens kreeg de voorzitter van de ‘Stichting Urker Uitgaven’ het
woord. Deze introduceerde een nieuw uitgebracht boek: ‘Schokland,
op de golven van de tijd’ door Albert van Urk. Hij bood hierna
een boek aan, aan de voorzitter van de Schokkervereniging en aan de
burgemeester van Urk. Voor de hierna volgende verkoop in de hal bestond
vervolgens
een zeer grote belangstelling.
Het officiële gedeelte was hiermee afgesloten. De bar ging open,
de muzikant maakte muziek en de aanwezigen praatten wat bij. Het was
enorm gezellig, overal zag je mensen elkaar aanspreken en begroetten.
De tijd vloog om, voor je het wist was het tijd voor de lunch. De hostess
nodigde de aanwezigen, tafel voor tafel, uit om naar het lopend buffet
te komen. Nu bleek dat men op Urk weet wat lekker is. Gebakken scholfilet,
belegde broodjes en een keuze uit diverse dranken. Kort gezegd, prima
verzorgd!
Na de lunch stond een bus van IJsseltours klaar om de gasten naar het
centrum van Urk te brengen. Hij pendelde vanaf 13.00 uur regelmatig heen
en weer tussen het centrum en het partycentrum.
Aangezien het weer nog steeds uitstekend was, was het prettig wandelen
en winkelen op Urk. Ook de terrasjes en de bankjes aan de haven waren
druk bezet.
Wij besloten, na een wandeling door de smalle straatjes van Urk, tot
een bezoek aan het museum ‘’t Ouwe Road Eus’. Binnengekomen
bleek dat we niet de enigen zijn. Veel wat er te zien is gaat over
de visserij, hoe kan het ook anders. Er zijn veel gebruiksvoorwerpen
te
zien uit vroeger jaren. Mijn vrouw en schoonzuster zagen hun jeugd
hier weer terug. Mijn schoonvader, Piet van der Molen (de Schokker),
viste
op het IJsselmeer. Zij hebben dus vroeger veel katoen moeten klossen
etc.
Vervolgens brachten we een bezoek aan het vissersmonument. Dit is een
monument ter nagedachtenis aan de omgekomen Urker vissers, een indrukwekkend
iets. De namen van de omgekomen vissers zijn hier vermeld. Ook komen
enkele Schokker namen voor op dit monument. Opvallend zijn de namen
van 11-, 12- en 13-jarigen, ja zelfs één 10-jarige. Hieruit
blijkt wel dat er aan het einde van de vorige eeuw voor onze voorouders
maar een zeer korte jeugd was weggelegd. Er moest al heel vroeg worden
aangepakt.
Om vier uur was ieder weer terug in het partycentrum. De groep ‘Leuster’ bracht
enkele liedjes in het Urker dialect. Iets wat door de aanwezigen zeer
op prijs werd gesteld, getuige het applaus. De voorzitter bood de drie
muzikanten/zangers als dank een fles ‘met alcoholische’ inhoud
aan.
Vervolgens brachten twee vrouwen in klederdracht een stuk. Het waren
Alie Weerstand en Trijntje van Eerde, twee bekende leden van onze vereniging.
Na hun verhaal, in Urker dialect, wisten zij de zaal over te halen
tot het zingen van de liederen: ‘Ik heb u lief mijn Schokkeland’ en ‘Schokland,
droomland’.
De stemming zat er nu goed in. Dit bleek toen het aanwezige deel van
het koor uit Kampen, aangevuld met enkele andere aanwezigen, het lied: ‘Schokland,
het land der vaad’ren’ ten gehore bracht. Vervolgens bracht
de muzikant diverse meezingers ten gehore, en meegezongen werd er.
Aan iemand die nog nooit een Schokkerdag heeft bezocht is het misschien
wat
moeilijk om deze sfeer te beschrijven. Het is echter niet verwonderlijk
dat een grote groep vaste bezoekers enthousiast is over deze Schokkerdagen.
Om half zes werd de koffie met een broodje geserveerd. Tot verdriet van
velen naderde het einde van deze Schokkerdag alweer. De voorzitter blikte
terug op deze mooie dag en sprak de hoop uit dat ieder het naar zijn/haar
zin heeft gehad. Hij hoopte iedereen volgend jaar op de nieuwjaarsreceptie
en op de Schokkerdag terug te zien en wenste de nieuwjaarsreceptie en
op de Schokkerdag terug te zien en wenste ieder wel thuis.